Stanisław MICHALKIEWICZ

Strona autorska felietony artykuły komentarze

www.michalkiewicz.pl

Stanisław Michalkiewicz

Drodzy Czytelnicy!

Ideą strony jest bezpłatny dostęp do wszystkich zamieszczanych tu tekstów. Nie planuję żadnych ograniczeń dostępu ani żadnych opłat.

Jeśli chcieliby Państwo dobrowolnie wesprzeć wolne słowo i pomóc w rozwoju strony – proszę o wpłaty na podane poniżej konta bankowe.

Dziekuję za Wasze życzliwe wsparcie!

Stanisław Michalkiewicz

Dokładne dane kont »

Serdecznie dziękuję wszystkim wspierającym!

Informacje o nowych wpłatach podajemy 2 lub 3 razy w miesiącu.

Jeśli dokonali Państwo wpłaty, a nie ma jej na liście, prosimy o e-mail »


31 stycznia
SB, Niemcy,10 EUR

30 stycznia
AEK, Józefów,50 zł
ET, Warszawa,100 zł
MD, Złocieniec,20 zł
MJD, Kraków,20 zł
MP, Warszawa,5 zł
PD, Gryfino,100 zł
RPC, Szczecin,20 zł
RR, Ropczyce,10 zł

27 stycznia
TZ, Dobieszowice,30 zł

26 stycznia
DG, Chechło,10 zł
JD, Rzeszów,100 zł
ŁLH, Kraków,30 zł
SJ, Gdańsk,100 zł
WK, brak adr.,25 zł

25 stycznia
EK, Włocławek,10 zł
MG, Szczecin,10 zł

23 stycznia
JS, Kozy,100 zł
MS, Warszawa,20 zł
RA, Moderówka,4.32 EUR

22 stycznia
BK, Łódź,100 zł

20 stycznia
AK, Warszawa,250 zł
SM, Czechowice-Dziedzice,10 zł

19 stycznia
GD, Piaseczno,25 zł
ŁR, Pruszków,20 zł
TT, Poznań,9.99 zł
WKC, Wrocław,5 zł

18 stycznia
JMJ, Łask,3 zł

17 stycznia
DJ, Warszawa,10 zł
LMD, Chełmno,20 zł
MN, Terespol,15 zł

16 stycznia
AAL, Kraków,100 zł
AJG, Lublin,5 zł
JS, Opole,10 zł
JŻ, Nowy Kawęczyn,5 zł
OT, Pruszków,50 zł
PG, Gdańsk,5 zł
PM, Szczecin,50 zł
RL, Legionowo,5 zł
WR, Kraśnik,10 zł

15 stycznia
AZB-K, Katowice,5 zł
MK, brak adr.,25 zł

14 stycznia
HK, Stare Budkowice,15 zł

13 stycznia
MS, Warszawa,150 zł

12 stycznia
GŚ, Warszawa,20 zł
JM, Warszawa,15 zł
MK, Wrocław,2 zł

11 stycznia
AB, Gdańsk,8 zł
BSM, Kielce,10 zł
DM, Łódź,10 zł
MJ, Gdańsk,50 zł
RZ, Szczecin,25 zł

9 stycznia
JK, Topórek,200 zł
KC, Poznowice,5 zł
KW, Zielona Góra,10 zł
MPB, Miejska Górka,5 zł
PZ, Piotrków Trybunalski,50 zł
SM, Świdnica,100 zł

8 stycznia
PS, Warszawa,10 zł

7 stycznia
SK, Warszawa,10 zł

Więcej o wpłatach »

Statystyki odwiedzin

W tym miesiącu średnio
4 952 wizyt dziennie
luty39 618wizyt
styczeń216 499wizyt
grudzień160 077wizyt
listopad154 259wizyt
październik157 511wizyt
wrzesień159 350wizyt
sierpień156 429wizyt
lipiec151 237wizyt
czerwiec151 207wizyt
maj167 296wizyt
kwiecień175 215wizyt
marzec216 307wizyt

Więcej statystyk »

61 973 924 wizyt
od 6 czerwca 2006r.

Ogłoszenia

Więcej informacji »

Książki S. Michalkiewicza

Na gorącym uczynku (część 2)

Na gorącym uczynku (część 2)

Wszystkie książki »

Tusk uwierzył w praworządność?

Felieton    Portal Informacyjny „Magna Polonia” (www.magnapolonia.org)    5 stycznia 2023

Że politycy to blagierzy, to wiadomo powszechnie od dawna. Zresztą w demokracji inaczej funkcjonować nie można, więc jeśli nawet któryś blagierem nie jest, to musi takiego udawać, bo w przeciwnym razie zostanie – jak to mówią – zmarginalizowany. Zresztą nie tylko w polityce; blagierstwo popłaca również w interesach, zwłaszcza w branży przemysłu rozrywkowego. Na przykład pan Jerzy Owsiak ma uniwersalny patent na uwodzenie. Mówi ludziom; „jesteście wspaniali, kocham was!”. Oczywiście ani sam w to nie wierzy, bo przecież jest człowiekiem inteligentnym i nawet przebiegłym, ani też nie wierzy w to większość jego entuzjastów – ale najwyraźniej większość z nich lubi słuchać takich komplementów, nawet jeśli w nie nie wierzy. Podobno kobiety są znacznie bardziej, niż mężczyźni, podatne na takie metody, bo jakże inaczej wytłumaczyć fenomen niejakiego Kalibabki? „Słowicze dźwięki w mężczyzny głosie, a w sercu lisie zamiary” - napisał Adam Mickiewicz w balladzie „Świtezianka”. Myślę, że ten cytat powinny wyhaftować sobie na sztandarach przywódczynie „Strajku kobiet”, jako memento gwoli przestrogi, bo czyż ich zawziętość nie bierze się albo stąd, że kiedyś uwierzyły jakiemuś blagierowi, który je stłamsił i zostawił z kłopotem, albo z obawy, że taki los nieuchronnie je czeka? Chodzi o to, że inni blagierzy, którym one – jak to one – ufają – wmawiają im, że powinny się „samorealizować”, co z reguły kończy się sytuacją wyśpiewaną przez pana Markowskiego w przeboju „Autobiografia”: „Powiedziała mi, że kłopoty mogą być, ja jej – że egzamin mam. Odkręciła gaz, nie zapukał nikt na czas...”. To zresztą jest piosenka archaiczna; dzisiaj żadna pani gazu by nie odkręcała, bo właśnie walczą o to, by państwo się ich nie czepiało, gdy ukręcą kark „kłopotowi”. Takie właśnie są konsekwencje lansowanej przez Judenrat „Gazety Wyborczej” postawy: „Bez religii, bez Boga, bez problemów”. Oczywiście, jak zauważyli starożytni Rzymianie, „omnia principia parva sunt”, co się wykłada, że wszelkie początki są skromne, więc najpierw zaczyna się od ukręcania karku ludziom bardzo małym, a potem, po kolei, przychodzi kryska na coraz większych, aż wreszcie ktoś wpada na pomysł, by przemysłowymi metodami w ogóle uwolnić świat od starszych i mądrzejszych – no i wtedy nie tylko podnosi się klangor, ale blagierzy dlaczegoś nazywani „filozofami”, zaczynają stawiać fundamentalne pytania: „gdzie był Bóg?” Tymczasem – jak poucza religia - „Bóg jest wszędzie”, a więc – jak napisała Kazimiera Iłłakowiczówna - „W sędzi, który sądzi krzywo i w świadku, co przysięga na prawdę fałszywie (…) jeśli w Żydzie zamęczonym niewinnie przez Niemców, to także w Niemcach tych?” Gdzież jednak wymagać, od modnych „filozofów” by rozumieli takie rzeczy? Im do praktykowania blagierstwa wystarczy wiedzieć, że „Byt jest – Niebytu nie ma”, no i potem zrzynają jeden z drugiego, doktoryzują się, habillitują, a jak już się habilitują, to duraczą całe pokolenia młodych ludzi, którzy naiwnie myślą, że to wszystko naprawdę.

Wróćmy jednak a nos moutons, czyli do polityków, którzy – chociaż żaden się do tego nie przyzna – wyznają taką samą zasadę, jak dziennikarze: „dobrze, czy źle – byle z nazwiskiem!” Na przykład politycy z obozu zdrady i zaprzaństwa nie tylko od lat powtarzają za Naszą Złotą Panią, że w Polsce nie ma praworządności, ale w dodatku na tym założeniu opierają całą swoją polityczną strategię: „ulica i zagranica”, która obecnie o takie bóle głowy przyprawia Umiłowanych Przywódców, którzy jeszcze chyba nie znaleźli sposobu, by i pieniądze zarobić i wianuszka nie stracić. Tymczasem pieniądze mają być jurgieltem za wyprzedaż suwerenności, między innymi – w dziedzinie praworządności.

Praworządności rzeczywiście u nas nie ma, o czym mogłem się wielokrotnie przekonać na własnej skórze – ale suwerenność nie polega przecież na tym, że rządzi się mądrze i dobrze, tylko – ze rządzi się po swojemu, czyli – jak tam aktualnie pasuje politycznemu gangowi, wysuniętemu na pozycję lidera politycznej sceny. Ale chociaż blagierstwo polityków to rzecz powszechnie znana, to jednak – wstyd się przyznać – dotychczas naiwnie myślałem, że ma ono swoje granice, choćby w postaci obawy przed ośmieszeniem się. Tymczasem okazuje się, że to wcale nie jest takie pewne, jak zresztą wszystko na tym świecie. Przypominam sobie, jak w telewizji Porion uczestniczyłem kiedyś w programie na żywo, poświęconym odpowiedzi na pytanie, czy istnieją granice wstydliwości. Jako pierwsza wypowiadała się pewna dama, twierdząc, że żadnych granic nie ma. Wobec tego powiadam jej tak: proszę pani, kamery są włączone, więc niech no pani zdejmie majtki – na co ona z oburzeniem: „no wie pan!?” - Ach, „wie pan?” - ja na to – ale skoro tak, to właśnie przekonaliśmy się, że granice wstydliwości istnieją. W przypadku wstydliwości może tak, natomiast w przypadku blagierstwa – już niekoniecznie, o czym świadczy casus Donalda Tuska.

Jak wiadomo, niezależne media głównego nurtu dzielą się u nas na dwie grupy: media rządowe i media nierządne. Z mediów rządowych możemy się dowiedzieć, jakim łajdakiem jest Donald Tusk, a z kolei z mediów nierządnych możemy się dowiedzieć, jakim łajdakiem jest Jarosław Kaczyński. Innych różnic między nimi nie ma. Donald Tusk przez całe lata znosił w milczeniu recenzje, jakie wystawiały mu media rządowe, aż tu w momencie, gdy nadchodzi rok wyborczy, zreflektował się i wytoczył rządowej telewizji proces o zniesławienie, domagając się przeprosin i zapłacenia stosunkowo niewielkiej sumy jakiejś fundacji. Ciekawe, czy przypadkiem nie zainspirował go przypadek Księcia Małżonka, na rzecz którego niezawisły sąd zasądził od Jarosława Kaczyńskiego przeprosiny, których wartość wyniosła aż 700 tysięcy złotych. Podejrzewam w związku z tym, że ten osobliwy wyrok musiał być wydany przez sąd nierządny – bo sądy, podobnie jak niezależne media głównego nurtu, dzielą się na rządowe i nierządne. Księżę-Małżonek mógł więc mieć szczęście, że akurat trafił na sąd nierządny, podobnie jak wcześniej, kiedy Jan Kobylański pozwał go za nazwanie go „typem spod ciemnej gwiazdy”. O ile pamiętam, niezawisły sąd uznał, że Książę-Małżonek z pewnością nie miał nic złego na myśli i nic mu nie nakazał. Może zatem i Donald Tusk będzie miał szczęście i jego sprawę w Sądzie Okręgowym w Warszawie będzie rozpoznawał sędzia nierządny, który przysoli rządowej telewizji zgodnie z żądaniem pozwu – bo gdyby trafił akurat na sędziego rządowego, to wyrok z pewnością byłby odwrotny. Oczywiście z żadną praworządnością i jedno i drugie nie ma nic wspólnego, o czym przecież Donald Tusk nie może nie wiedzieć – ale jednak przed wyborami pozew wniósł. Dobrze, czy źle, byle z nazwiskiem, a skoro tak, to ma tu zastosowanie staropolska zasada: „widzi, że most – i jedzie!” Widzi, że sąd – i się skarży.

Stanisław Michalkiewicz

Copyright © 2006-2023 Stanisław Michalkiewicz. Wszystkie prawa zastrzeżone. Strona działa od 6 czerwca 2006 r.

Autor: michalkiewicz@michalkiewicz.pl Redaktor strony: webmaster@michalkiewicz.pl Projekt: NetStudio.pro

Dokładne dane kont Formularz kontaktowy

Konto złotówkowe Santander Bank: 24 1090 2590 0000 0001 4495 4522

Konto złotówkowe mBank SA: 75 1140 2017 0000 4002 0542 5287

Konto walutowe EURO Santander Bank: 56 1090 1043 0000 0001 4746 6809

Konto walutowe EURO mBank SA: 76 1140 2004 0000 3712 0674 5873

Konto dewizowe Santander Bank: 45 1090 2590 0000 0001 4495 4532

PayPal: michalkiewicz@michalkiewicz.pl